postheadericon Zapłodniona samica

Zapłodniona samica karmiąc się drąży w zrogowaciałej warstwie naskórka (stra- tum corneum) kręte kanaliki długości do 15 mm. Są one widoczne w skórze. Samica składa w nich po 2 lub 3 jaja dziennie. Po 3-4 dniach wykluwają się sześcionożne larwy, które wychodzą na powierzchnię skóry wnikają do torebek włosowych i tam dojrzewają. Po linieniu przeobrażają się w ośmionożne nimfy, z których powstają samce lub nimfy drugiego stadium. Te ostatnie przeobrażają się w samice, które po-zostają w wylinkach nimf, gdzie zostają zapłodnione, po czym opuszczają wylinkę i zaczynają drążyć nowe kanaliki. Cały cykl rozwojowy trwa 10-14 dni. Samica żyje w skórze żywiciela ok. 4 tyg. Poza żywicielem może żyć do 10 dni. Samce, a zdaniem niektórych autorów również larwy i nimfy, drążą krótkie (ok. 1 mm) kanaliki. Są one jednak niewidoczne w skórze.

Żywicielem właściwym omawianego gatunku świerzbowca jest człowiek. Swierzbowce zwierzęce zostały uznane za odmiany, jak np. Sarcoptes scabiei vai: canis (Linnaeus, 1758), S. scabiei var. ovis (Linnaeus, 1758), S. scabiei var. eąui (Linnaeus, 1758) itd. Po dostaniu się ich na skórę człowieka przebywają na niej krótko, wywołując jedynie świąd. Nie drążą kanalików.

Leave a Reply