postheadericon Wyrostki poprzeczne i stawowe

Wyrostki poprzeczne i stawowe dostępne są do badania dotykiem jedynie u osób wychudzonych, ze słabo rozwiniętymi mięśniami łatwiej dostępne są w przypadkach bocznych skrzywień kręgosłupa przebiegających z torsją i rotacją kręgów. Uciskając okolicę między wyrostkami poprzecznymi lub nieco do boku od nich, można niekiedy – w przypadkach podrażnienia lub ucisku korzeni – wywołać ból.

Ruchomość kręgosłupa. Badanie ruchomości kręgosłupa może ujawnić lub uwypuklić anomalie i stany patologiczne zaburzające jego ruchomość i funkcję.

Ruchomość poszczególnych odcinków kręgosłupa jest różna, zmienia się z wiekiem, rodzajem zawodu oraz stanem sprawności fizycznej.

Mimo że określenie zakresu ruchów kręgosłupa nie może być precyzyjne, należy je badać i zapisywać (dla celów porównawczych i dokumentacyjnych), gdyż opisowe sposoby oznaczania ruchów – np. „ograniczone”, „zmniejszone”, są subiektywne, niedokładne i nie mogą być podstawą do określenia ewolucji choroby .

Zgięcie – skłon do przodu w pozycji stojącej z opuszczonymi w dół rękami. Końce palców u sprawnych fizycznie powinny sięgać podłogi, u nie wyćwiczonych 10 cm od podłogi. W tej maksymalnie zgiętej pozycji najłatwiej jest zauważyć skrzywienie (kifoza, skolioza) oraz wykryć odcinki nie biorące udziału w ruchu zgięcia (usztywnienie organiczne lub czynnościowe, np. ból).

Wyprost – skłon do tyłu powinien odbywać się przy kolanach wyprostowanych. Część ruchu wyprostnego zachodzi w stawach biodrowych, większość natomiast odbywa się w odcinku lędźwiowym i dolnym piersiowym (poniżej Th10), minimalny ruch w pozostałych odcinkach piersiowych, łącznie 30-60°. W dużym stopniu zależy on (w pozycji stojącej) od wielkości przeprostu w stawach biodrowych.

Skłony na boki powinny być symetryczne, wynoszą one około połowy kąta prostego.

Leave a Reply