postheadericon W pierwszych tygodniach po wystąpieniu martwicy

Leczenie w pierwszych godzinach od zauważenia zmian polega na jak najszybszym przywróceniu krążenia krwi i niedopuszczeniu do rozwoju zmian martwiczych drogą usunięcia przyczyny zaburzeń krążenia. Składa się na nie: 1) rozcięcie po dłużne całej grubości (do skóry) opatrunku ustalającego, 2) usunięcie mechanicznych przeszkód wewnętrznych, takich jak przemieszczenie odłamów i zmniejszenie zgięcia w stawie łokciowym, 3) stosowanie nowokainowych wyłączeń około- i do- tętniczych i środków znoszących skurcz naczynia, 4) odbarczenie operacyjne i uwidocznienie naczyń dołu łokciowego (usunięcie krwiaka międzypowięziowego, bezpośrednie odnerwienie obkurczonej tętnicy lub wycięcie miejsca obkurczenia).

W pierwszych tygodniach po wystąpieniu martwicy stosuje się środki poprawiające ukrwienie i pobudzające regenerację mięśni. Nie wolno wykonywać redresji i intensywnych masaży, aby nie rozerwać regenerujących się włókien mięśniowych. Stosuje się miejscowo ciepło, elektryzacje, delikatny głaskający masaż dla ułatwienia odpływu krwi i chłonki. Jednocześnie używając szyn gipsowych i ortopedycznych zapobiega się narastaniu zniekształceń. Po ustąpieniu dolegliwości (po kilku – kilkunastu tygodniach) dołącza się redresje, ćwiczenia czynne i bierne oraz intensywną fizykoterapię. Jeżeli leczenie zachowawcze nie przynosi poprawy i zniekształcenia nabierają cech zmian utrwalonych, istnieją wskazania do zabiegów rekonstrukcyjnych: przywrócenia sprawności ręki za pomocą obniżenia przyczepów i tunelizacji zginaczy nadgarstka i palców (Gruca 1956), rzadziej zniesienia przykurczów i patologicznych ustawień drogą przeszczepienia zachowanych lub zregenerowanych mięśni.

Złamanie wyrostka łokciowego (fractura processus olecrani) powstaje z powodu urazu bezpośredniego (upadek na zgięty łokieć, uderzenie). W złamaniu z przemieszczeniem mimo obrzęku można wyczuć szparę złamania i wielkość przemieszczenia. W złamaniach bez przemieszczenia nie zawsze konieczne jest unieruchomienie, może wystarczyć jedynie oszczędzanie kończyny (temblak). W razie przemieszczenia niezbędne jest operacyjne zespolenie odłamów.

Złamanie wyrostka dziobiastego kości łokciowej (fractura processus coronoidei) występuje rzadko, zwykle w połączeniu ze zwichnięciem łokcia do tyłu. Nastawienie można uzyskać zgięciem łokcia.

Leave a Reply