postheadericon W określonych układach komórkowych

W określonych układach komórkowych indukcja może być wywoły-wana przez wiele hormonów. Wiadomo obecnie, że niektóre hormony działają jako efektory allosterycznych represorów wzbudzając syntezę mRNA. Estradiol i gonadotropina łożyskowa podane płodom przyspieszają dojrzewanie gonad żeńskich przez zapoczątkowanie syntezy mRNA w komórkach zawiązków tych narządów. W podobny sposób, chociaż na inne narządy, działają hormon wzrostu i hormon tyreotropowy.

Inną substancją, która w określonych układach indukuje różnicowa-nie komórek, jest RNA. Przemawiają za tym wyniki wielu doświadczeń, w których obserwowano przechodzenie znakowanego izotopami promie-niotwórczymi RNA z komórek układu działającego do komórek układu reagującego. RNA wyekstrahowany z jednych komórek przenosi ich charakterystyczną cechę metaboliczną do komórek, którym go podano. Charakterystycznym, nie występującym w innych komórkach, enzymem komórek nerki jest oksydaza L-aminokwasów. Jeśli wyekstrahować i oczyścić RNA z nerki, a następnie podać go do środowiska, w którym hodowane są komórki nowotworowe (niesyntetyzujące oksydazy L-ami-nokwasów), wówczas komórki te zaczynają syntetyzować oksydazę L-aminokwasów. Wyindukowana przez RNA cecha metaboliczna jest

Za udziałem RNA w procesie indukcji przemawia także trwała i dziedziczą ją następne pokolenia komórek. Mechanizm takiego działania RNA nie jest do końca wyjaśniony, ale może mieć pewne znaczenie w indukowaniu różnicowania komórek.

Za udziałem RNA w procesie indukcji przemawia także korelacja między wzrostem ilości RNA w tkance indukowanej (ektoderma) i jego spadkiem w tkance indukującej (mezoderma) w miarę postępującego procesu indukcji (ryc. 9).

Zależność między wzrastającą ilością RNA w kompetentnych komórkach ektodermy, a malejącą ilością RNA w komórkach indukujących mezodermy. Zależność taka pokazuje w sposób pośredni prze-chodzenie RNA z komórek induktora do komórek kompetentnych.

Leave a Reply