postheadericon W oddziale wystąpiły kilkakrotne wymioty

W oddziale wystąpiły kilkakrotne wymioty treścią pokarmową, a po kilku godzinach prężenia czterokończynowe. W następnych godzinach źrenice stopniowo wyrównywały się, powróciła reakcja na światło, wystąpiła również reakcja na ból. Tętno około 16O/min. Ciśnienie krwi 140/90 mm Hg. Brzuch wysklepiony poniżej poziomu klatki piersiowej był miękki. Z sondy żołądkowej uzyskano w ciągu pierwszej doby około 350 ml treści zastoinowej.

W 3 dobie pobytu w oddziale ogólny stan chłopca uległ pogorszeniu. Wystąpiły zaburzenia oddechu, nasiliły się prężenia kończyn, wyraźniej po stronie prawej. W czasie punkcji lędźwiowej krwisty płyn mózgowo-rdzeniowy wypływał pod wzmożonym ciśnieniem. Badanie dna oka wykazało obecność tarczy zastoinowej po stronie lewej. Wykonano obustronną trepanację – nie stwierdzono obecności krwiaka nad i pod oponą. Tkanka mózgowa obrzęknięta, rozpadająca się. Stan dziecka stopniowo ulegał pogarszaniu, zgon nastąpił w 8 dobie leczenia.

Badanie anatomo-patologiczne potwierdzało „…urazowe, nieodwracalne uszkodzenie mózgu z zakrzepem zatok i zaburzeniem odpływu żylnego krwi z innych obszarów nie objętych urazem”, zaskoczeniem było natomiast orzeczenie dalsze o „… jednoczesnym urazowym uszkodzeniu trzustki, którego powikłaniem był krwotok ‚otrzewnowy i wstrząs pokrwotoczny”.

Analizując retrospektywnie przedstawiony przypadek trzeba podkreślić że podczas całego, 8-dniowego leczenia badanie brzucha nie ujawniło obrony mięśniowej ani też obecności wolnego płynu w jamie otrzewnowej (podczas sekcji stwierdzono około 100 ml krwi). Trzykrotnie uzyskano stolec po enemie (ze względu na odżywianie pozajeli-towe, nie bu‘dziło to naszych zastrzeżeń). Kolejne, kilkakrotne wyniki badania morfologii wykazywały poziom hemoglobiny około 11%, erytrocytów około 3 500 000 z leukocytozą w granicach 13 000-16 000.

Badanie poziomu cukru we krwi przeprowadzone w 2 i 7 dobie wykazały odpowiednio: 160 mg% i 540 mg°/o. Wyniki te traktowano jako wyraz ogólnej dysfuncji narządów spowodowanej bardzo ciężkim stanem ogólnym oraz tłumaczono dodatkowo podawaniem dożylnym

– 10 proc. glikozy i mannitolu. Utrzymujące się zaleganie treści płynnej w żołą’dku w ilości 350 ml w pierwszej dobie, a w następnych dniach około 150 ml treści zastoinowej i fusowatej wiązano z przewlekłym utrzymywaniem sondy żołądkowej i aktualnym stanem dziecka. Nie *wy- konywano więc badań kierunkowych dla oceny pracy narządów jamy brzusznej, które być może naprowadziłyby do rozpoznania współistniejącego urazu trzustki.

Leave a Reply