postheadericon Umiejętność odróżniania tasiemca uzbrojonego

W wyniku reakcji na obecność pasożyta organizm żywiciela otacza larwę cienką łącznotkankową osłonką. Kształt i wielkość rozwiniętego wągra zależą od jego umiejscowienia. W mało spoistej tkance, jak np. w mózgu, przybiera kształt kulisty, osiągając średnicę ok. 10 mm, natomiast w mięśniach – wrzecionowaty, a jego rozmiary wahają się od 5 do 20 mm. Wągry T. solium wykazują wyraźnie większą, w porównaniu z wągrami T. saginata, skłonność do osiedlania się w przedniej części ciała żywiciela pośredniego. Przeżywalność wągrów u świni oblicza się na kilka lat, w tuszy zaś – ok. 40 dni.

Umiejętność odróżniania tasiemca uzbrojonego od nieuzbrojonego ma ważne znaczenie ze względu na zdolność T. solium do rozwoju formy larwalnej w organizmie człowieka, co niejednokrotnie pociąga za sobą ciężkie konsekwencje. Człowiek może zarazić się jajem inwazyjnym T. solium na drodze egzoinwazji i au- toendoinwazji. Egzoinwazja polega na spożyciu pokarmu zanieczyszczonego jajami inwazyjnymi tasiemca lub całym proglotydem macicznym jeśli pochodzą one z ta-siemca, którym człowiek jest aktualnie zarażony, możemy mówić o autoegzoinwa- zji. Do autoendoinwazji może dojść, jeżeli proglotydy maciczne tasiemca dostają się np. przy ruchach antyperystaltycznych do żołądka i uwalniają tam jaja inwazyjne. W obydwu przypadkach onkosferą uwolniona z otoczek embrionalnych zachowuje się tak jak u żywiciela pośredniego, tj. przebija ścianę jelita i dużym oraz małym obiegiem krwi dostaje się do różnych narządów (tkanka podskórna, mięśnie szkieletowe, mięsień sercowy, wątroba, płuca, nerki). Szczególnie niebezpieczne jest osiedlanie się larwy w gałce ocznej i ośrodkowym układzie nerwowym. Jaja T. solium przeżywają w środowisku zewnętrznym ponad rok.

Leave a Reply