postheadericon Tolerancja ¡immunologiczna

Według klasycznej definicji Medawara tolerancja jest ogólnoustrojo- wym i specyficznym zniesieniem odpowiedzi immunologicznej występującym po zetknięciu się organizmu w wieku płodowym lub niemowlęcym z antygenem w dawce, która u dojrzałego osobnika wywołałaby odpowiedź immunologiczną. Pojęcie to zostało obecnie rozszerzone, gdy okazało się, że podana w tej definicji recepta nie jest jedyną dla wywołania tolerancji immunologicznej. Brak odpowiedzi specyficznie na określony antygen różni tolerancję od immunosupresji, która niespecyficznie obniża lub znosi reaktywność immunologiczną organizmu na wiele różnych antygenów. Biorąc pod uwagę możliwość wywołania tolerancji, można podzielić antygeny na trzy grupy zgodnie z ogólną zasadą, że im silniejszym immunogenem jest dany antygen, tym trudniej wywołać na ten antygen tolerancję immunologiczną.

Istnieje nieliczna grupa bardzo „silnych” antygenów, w stosunku do których wywołanie tolerancji immunologicznej jest albo bardzo trudne, albo zupełnie niemożliwe. Do tej grupy należą niektóre antygeny bakte-ryjne. Z drugiej strony istnieją również pewne antygeny na tyle słabe, że same nie są w stanie indukować odpowiedzi immunologicznej (nie mylić z haptenami), chyba że poda się je łącznie z adjuwantami (substancje niespecyficznie stymulujące odpowiedź immunologiczną na podany równolegle z nimi antygen). Oczywiście bardzo łatwo jest wywołać w stosunku do niektórych tolerancję immunologiczną. Olbrzymia większość antygenów należy do grupy pośredniej, to znaczy można otrzymać w stosunku do nich zarówno odpowiedź, jak i tolerancję immunologiczną.

Leave a Reply