postheadericon Tasiemiec uzbrojony

Występowanie. Kosmopolityczny tasiemiec występujący w jelicie cienkim człowieka (w różnych okresach ontogenezy: od przedszkolnego do wieku podeszłego), głównie w krajach o niskim stopniu higieny. Transmisja bowiem tego płazińca odbywa się w kręgu: człowiek, jako główny żywiciel ostateczny, i Świnia, jako główny żywiciel pośredni. Człowiek może też być poronnym (z punktu widzenia zamknięcia cyklu życiowego tasiemca) żywicielem pośrednim T. solium. W Polsce zarażenie tym tasiemcem jest ok. 300 razy rzadsze niż T. saginata. Stanowi jednak nadal poważny problem medyczny w wielu krajach, w których występuje endemicznie: Meksyk, Nikaragua, Honduras, Ekwador, Peru, Boliwia, Chile, Indie, Tajlandia, Taiwan, Korea, Gwinea. Prewalencja T. solium u ludzi maleje, zwłaszcza postaci dojrzałej. Dzieje się tak mimo niższej swoistości tasiemca uzbrojonego, który pasożytuje w postaci dojrzałej także u niektórych małp (gibbon, pawian), natomiast w postaci larwalnej u wielu gatunków zwierząt (małpa, dzik, Świnia rzeczna, niedźwiedź brunatny, pies, lis, tchórz, ostronos, kot, królik, zając, szczur, mysz). Prawidłowe określenie gatunku pasożyta na podstawie morfologii wągra napotyka niejednokrotnie trudności, zwłaszcza u żywiciela pośredniego (deformacja larwy). Może też dotyczyć człowieka, gdy u podstawy mózgu wykrywa się rozpływnego, cienkościennego, pozbawionego skoleksa i rozgałęzionego wągra, zwanego „cysti- cercus racemosus”, który może być zarówno wągrem T. solium, jak i innych gatunków rodzaju Taenia, np. T. multiceps.

Budowa i rozwój. T. solium jest tasiemcem nieco mniejszym od T. saginata. Cała strobila osiąga 2-8 m (najczęściej ok. 4 m) długości, 5-6 mm szerokości i składa się zazwyczaj z 800-1000 proglotydów. Skoleks niemal kulisty, zaopatrzony jest w cztery przyssawki i wysuwalny ryjek uzbrojony w podwójny wieniec 22- 32 haków o różnej długości haki pierwszego wieńca są dłuższe (160-180 (im) niż drugiego (110-140 |im).

Leave a Reply