postheadericon Stopniowanie aktywności genów w przebiegu różnicowania

Represja i depresja określonych genów polega na wiązaniu lub odłączaniu białek zasadowych od odcinków nici DNA (genów). Zarówno powstawanie, jak i zrywanie wiązań doprowadza do pełnej depresji lub pełnej represji genu. Zjawiskiem represja – derepresja genu rządzi prawo „wszystko albo nic”. Jednakże wyrazem zjawiska represja-derepresja genu jest zahamowanie lub prowadzenie syntezy określonego polipepty- du, który wchodzi w skład określonego białka. Jeżeli w skład takiego’ białka wchodzą dwa lub więcej polipeptydy, których syntezą zawia- dują dwa lub więcej genów, wówczas aktywność genów może być stop-niowana i nie podlegać prawu „wszystko albo nic”. Zjawisko to wytłu-maczymy na przykładzie.

Enzym dehydrogenaza kwasu mlekowego (LDH) jest białkiem skła-dającym się z polipeptydów A i B, które syntetyzowane są odpowiednio przez geny A i B. W cytoplazmie komórki łańcuchy polipeptydów A i B. łączą się przypadkowo w czteropeptydowe cząsteczki – tetramery. W wyniku takiego przypadkowego łączenia się polipeptydów może powstać 5 różnych kombinacji cząsteczek LDH, które noszą nazwę izo- zymów albo izoenzymów. Kombinacje te mogą być następujące: LDH1 = = A0B4, LDH2=A1B3, LDH3=A2B2[ LDH4=A3B! i LDH5 = A4B0.

Leave a Reply