postheadericon Rzęsistkowica ostra

Największy odsetek zarażeń rzęsistkiem pochwowym dotyczy kobiet między 30 a 40 rż., najmniejszy – po 60 rż., kiedy częstość zarażenia rzęsistkiem – ok. 5% – od-powiada odsetkowi utrzymujących się odczynów estrogenowych w nabłonku pochwy. Stwierdziliśmy zmiany liczebności populacji rzęsistka pochwowego w cyklu miesiączkowym kobiety. Najwyższa liczebność populacji pierwotniaka w treści pochwowej cechuje wczesną fazę estrogenną i późną fazę lutealną, najmniej zaś rzę-sistków występuje w fazie owulacji. Duże różnice liczebności populacji pierwotniaka podczas cyklu spotyka się zwłaszcza w zarażeniu bezobjawowym i rzęsistkowicy przewlekłej (ryc. 1.39).

W rzęsistkowicy ostrej kobiety skarżą się na upławy, świąd i pieczenie w okolicy krocza i w pochwie. Badaniem przedmiotowym stwierdza się obrzęk lub zaczerwienienie ujścia cewki moczowej i błony śluzowej przedsionka pochwy. Za pomocą wziernika ginekologicznego stwierdza się zaczerwienienie i obrzęk błony śluzowej ścian pochwy, rozsiane plamki lub grudki oraz nadżerki szyjki macicy. Przekonaliśmy się, że najbardziej charakterystycznym dla rzęsistkowicy pochwy objawem są rozsiane, czerwone plamki w pochwie i na powierzchni szyjki (kolpitis maciilosa). Badaniem kolposkopowym stwierdza się przekrwienie, obrzęk brodawek łącznotkankowych i powiększenie grudek chłonnych w ścianie pochwy i na tarczy części pochwowej szyjki macicy. Treść pochwowa jest zwykle obfita, żółta lub zielonkawa, często pienista.

Leave a Reply