postheadericon Rozpoznanie obcych antygenów

Doświadczenia wykazały, że w danej populacji około 1-2% limfocytów jest zdolnych do specyficznej reakcji z antygenami transplantacyjnymi allogenicznego dawcy. Bez względu na to, czy za główne miejsce interakcji między immunologicznie kompetentnymi limfocytami biorcy przeszczepu i antygenami transplantacyjnymi dawcy przyjmiemy sam przeszczep, czy też układ limfatyczny biorcy, najistotniejszym jej elementem jest połączenie się obecnych na powierzchni limfocytów podobnych do immunoglobulin receptorów z antygenami transplantacyjnymi dawcy. Komórki, których receptory uległy takiej interakcji, ulegają transformacji w kierunku szybko proliferujących komórek blastycznych. W odpowiedzi transplantacyjnej organizm odpowiada równolegle na wiele różnych antygenów transplantacyjnych. Poza tym odpowiedź ta w swym łuku odśrodkowym, czyli efektorowym, obejmuje odpowiedź typu komórkowego i humoralnego (w tym produkcję wielu różnych przeciwciał). Odpowiedź transplantacyjna obejmuje więc wiele równolegle przebiegających reakcji immunologicznych. Ta różnorodność dotyczy również fazy indukcyjnej, czyli łuku dośrodkowego.

Jeżeli przeszczep wykonujemy w okolicę, o której wiemy, że jest drenowana przez określony węzeł limfatyczny, to taki węzeł nazywamy węzłem regionalnym. Oczywiście warunki takie mogą spełnić tylko nie-które przeszczepy, na przykład przeszczepy skóry o określonej lokalizacji. Po wykonaniu przeszczepu w węźle regionalnym pojawiają się duże komórki o zasadochłonnej cytoplazmie, określane jako komórki bla- slyczne. Równolegle wzrasta aktywność mitotyczna komórek węzła, ich ogólna ilość, ciężar węzła. Zmiany proliferacyjne w węźle regionalnym dotyczą głównie strefy parakortykalnej, czyli zależnej od grasicy. Wzrost ilości komórek blastycznych obserwuje się już w 42-54 godzin po założeniu przeszczepu allogenicznego (ryc. 5). Zmiany proliferacyjne

W grudkach chłonnych rozszerzają się następnie do zewnętrznej strefy korowej, gdzie pojawiają się centra rozrodcze w grudkach chłonnych i do rdzenia, gdzie pojawiają się liczne plazmocyty. Towarzyszy temu pojawienie się w organizmie biorcy specyficznych krążących przeciwciał.

Na marginesie trzeba dodać, że w przypadku założenia przeszczepu autogenicżnego również w węźle regionalnym zachodzą zmiany, choć ich natężenie jest wielokrotnie mniejsze. Podobne zmiany obserwuje się również w węzłach limfatycznych oddalonych od przeszczepu oraz w śledzionie. Pojawienie się zmian proliferacyjnych w narządach limfa-tycznych odległych od przeszczepu wiąże się z generalizacją odpowiedzi immunologicznej.

Leave a Reply