postheadericon Rola mRRiA

Jeżeli do izolowanych rybosomów z nie zróżnicowanych komórek dodać obcego, pochodzącego z innej tkanki, mRNA (heterologiczny), wówczas rybosomy takie prowadzą intensywną syntezę swoistego polipeptydu. Jednak w miarę postępujących procesów różnicowania rybosomy komórek podlegających takich procesom syntetyzują coraz mniej polipeptydu na dodanym, heterologicznym mRNA. Dzieje się tak dlatego, że postępujący proces różnicowania przebiega równocześnie z derepresją określonych genów strukturalnych syntetyzujących własny mRNA komórki. Własny mRNA wiąże się z rybosomami i nie dopuszcza heterologicznego mRNA. Za przestrojeniem potencji genomu w czasie rozwoju embrionalnego przemawiają również wyniki doświadczeń z użyciem metody kom- petycyjnej hybrydyzacji DNA-RNA. Wyniki te dowodzą, że w miarę rozwoju zanikają jedne rodzaje mRNA, a na ich miejsce pojawiają się nowe.

Ponieważ synteza mRNA jest wyrazem aktywności genu(ów) struktu-ralnego, w przebiegu różnicowania zachodzą zmiany w potencji genomu, polegające na uczynnianiu jednych i blokowaniu innych genów.

Podane wyżej fakty przemawiają w sposób pośredni za udziałem przestrojenia aktywności genów w procesie różnicowania. Ponieważ geny umiejscowione są w chromosomach, przeto badanie chromosomów komórek różnicujących się może przynieść bezpośrednie dowody udziału jądra w procesie różnicowania.

Leave a Reply