postheadericon Reakcja przeszczepu przeciw gospodarzowi

Jeżeli skrzyżujemy ze sobą przedstawicieli dwóch szczepów wsobnych, to potomstwo z pierwszego pokolenia tej krzyżówki (FI) będzie zawierało antygeny transplantacyjne obydwu rodziców, będzie bowiem – w przeciwieństwie do rodziców – heterozygotami pod względem genów warunkujących powstanie antygenów transplantacyjnych. Przeszczep po-chodzący od potomstwa FI wykonany jednemu z rodziców jest odrzucany, gdyż jeden z rodziców rozpoznaje obce mu antygeny transplantacyjne drugiego. Jeżeli natomiast osobnikowi z pokolenia FI wykonamy przeszczep od jednego z rodziców, to przeszczepu takiego biorca FI nie odrzuci, zawarte w nim antygeny zawiera bowiem sam. Jeżeli w przeszczepie takim zawarte będą immunologicznie kompetentne komórki dawcy, to będą one mogły rozpoznać obcość antygenową gospodarza i zainicjować odpowiedź immunologiczną.

Dochodzi do tak zwanej reakcji przeszczepu przeciw gospodarzowi – GvHr (z ang.: Graft versus Host reaction). Objawia się ona między innymi proliferacją w obrębie narządów limfatycznych biorcy i ich powiększeniem (ryc. 7). Po okresie proliferacji następuje zanik narządów limfatycznych gospodarza. W skórze, ścianie jelit i wątrobie pojawiają się w wyniku tej reakcji nacieki komórek limfoidalnych. Dochodzi do uszkodzeń warstwy podstawowej naskórka i do przyspieszonego złusz- czania komórek nabłonka jelitowego. Charakterystycznymi powikłaniami są infekcje wirusowe, a także zwiększona skłonność do samorzutnego powstawania guzów złośliwych.

Synonimami zespołu chorobowego wywołanego przez reakcję GvH są: choroba wtórna, choroba homologiczna, choroba wyniszczająca. Oka-

Dla celów eksperymentalnych zało się, że większość proliferujących komórek limfoidalnych – to komórki gospodarza. Przypuszcza się, że na pewnym etapie reakcji GvH komórki dawcy „wciągają” do odpowiedzi immunologicznej komórki gospodarza.

Leave a Reply