postheadericon Przykładem takiego ruchu może być wędrówka komórek

Przykładem takiego ruchu może być wędrówka komórek praserca, które z kilku punktów płodu wędrują do miejsca wykształcenia serca. Kierunek wędrówki również i tych komórek jest bezbłędny. W ukierunkowaniu tego ruchu bierze udział entoderma, która stanowi podłoże. Tuż przed rozpoczęciem wędrówki komórek praserca komórki entodermy, leżące między komórkami praserca a miejscem przyszłego wykształcenia serca, zmieniają pozycje i kształt. Polega to na ich wydłużaniu się oraz na układaniu się w szeregi przypominające szyny kolejowe. Komórki praserca wędrują po tak skonstruowanych „szynach” wzdłuż wzrastającego gradientu sił adhezji i zatrzymują się tam, gdzie siły adhezji są najwyższe, tj. w miejscu, w którym następuje wytworzenie serca.

W poprzednich częściach tego rozdziału doszliśmy do wniosku, że różnicowanie komórek jest powodowane głównie uczynnianiem i bloko-waniem genów strukturalnych, co pociąga za sobą syntezę swoistego mRNA i syntezę swoistych białek. Taki mechanizm różnicowania jest zgodny z mechanizmami dotyczącymi wzajemnych oddziaływań komórek homotypowych. Jak wspomnialiśmy wyżej, siła przylegania komórek jest funkcją chemicznej budowy ich warstwy powierzchniowej. Synteza zaś związków chemicznych znajdujących się na powierzchni komórek regulowana jest przez odpowiednie geny. Innymi słowy – właściwości powierzchni komórek, a zatem i siła ich przylegania, są regulowane genetycznie. Istnieje wzajemne oddziaływanie genomu na właściwości powierzchni komórek i odwrotnie – zmieniona wskutek kontaktu z inną komórką powierzchnia może drogą sprzężenia zwrotnego oddziaływać na własny genom zmieniając go odpowiednio.

Leave a Reply