postheadericon Pozycja zasadnicza stojąca

Zwracamy uwagę na budowę, postawę, proporcje (stosunek długości poszczególnych odcinków do siebie – głowy, szyi, kończyn górnych i dolnych do tułowia) oraz symetrię (stosunek strony lewej do prawej).

Pozycja zasadnicza stojąca zbliżona jest do pozycji przyjmowanej przez żołnierza na komendę „baczność”, przy czym badany stoi swobodnie, ręce ma swobodnie opuszczone, dłonie zwrócone ku przodowi, stopy ustawione równolegle obok siebie, kolana wyprostowane.

Pozycja zasadnicza leżąca – badany leży na plecach na twardym nie uginającym się podłożu. Ręce ułożone są wzdłuż ciała, dłonie zwrócone do przodu. Kończyny dolne ułożone w przedłużeniu tułowia. Linia barków powinna być ułożona prostopadle do osi długiej ciała, podobnie jak oś poprzeczna miednicy (linia łącząca

Postawa. Postawa, ponieważ jest cechą charakterystyczną każdego człowieka, stanowi zewnętrzne odbicie budowy i stanu czynnościowego narządu ruchu. Prawidłowe działanie napięcia mięśniowego, kontrolowanego przez ośrodkowy układ nerwowy, może być zaburzone przez wiele czynników, pomijając dolegliwości w przebiegu bólów krzyża.

Czynniki wewnątrzpochodne to: 1) nieprawidłowe rozłożenie napięcia mięśniowego pochodzenia neurogennego 2) obniżenie napięcia mięśniowego w wyniku zaburzeń hormonalnych, przebytych chorób, wad wzroku, procesów chorobowych toczących się po jednej stronie ciała, procesów inwolucyjnych u osób starszych oraz odchyleń psychicznych.

Czynniki zewnątrzpochodne to: 1) złe warunki życiowe powodujące chroniczne przemęczenie 2) przyczyny powodujące miejscowe zmęczenie narządu ruchu, np. przeciążenie stóp 3) przyczyny prowadzące do asymetrycznego i nieprawidłowego nacisku na rozwijającą się tkankę kostną, np. prace wykonywane w nieprawidłowej pozycji ciała.

Leave a Reply