postheadericon Postawa poprawna ciała

Postawa poprawna ciała (prawidłowa) jest pojęciem umownym, zmienia się z wiekiem i zależy od czynników zawodowych zależna jest też od czynników genetycznych (typy somatyczne), rasowych i wielu różnych, nie zawsze uchwytnych. Badania postawy przeprowadzamy oglądając sylwetkę człowieka od tyłu, przodu i boku.

– a) ustawienia głowy i szyi, b) ustawienia barków i łopatek, c) przebiegu linii wyrostków kolczystych, d) ustawienia ramion, e) trójkątów tułowiowo-ramienio- wych, f) zarysów linii bioder, g) okolic krętarzy większych, h) ustawienia kolan, i) ustawienia stóp (szpotawość, koślawość pięty, zachowanie sklepienia podłużnego w czasie symetrycznego i jednostronnego obciążenia oraz w czasie stania na palcach).

Oglądając sylwetkę od boku sprawdzamy: a) nachylenie głowy i szyi do przodu,

– b) wielkość lordozy szyjnej i lędźwiowej, kifozy piersiowej, c) nachylenie miednicy, d) ustawienie barków i łopatek w stosunku do klatki piersiowej, e) wysklepienie klatki piersiowej i brzucha, f) ustawienie stawów biodrowych, kolanowych i stóp.

Następnie sprawdza się, czy badany potrafi swobodnie stać bez czynnego udziału pracy mięśni antygrawitacyjnych. Stanie kosztem tylko statycznego napięcia mięśniowego możliwe jest wówczas, gdy linia ciężkości przebiega prawidłowo. Stabilizacja kończyn dolnych możliwa jest dzięki napięciu więzadła biodro- wo-udowego oraz więzadeł krzyżowych, pobocznych i podkolanowych. W przypadku zgięciowego ustawienia kolan i stawu biodrowego pozycja stojąca może być utrzymana napięciem mięśni antygrawitacyjnych lub, w przypadku ich osłabienia, pochyleniem tułowia ku przodowi, w celu przeniesienia linii środka ciężkości przed oś obrotu kolana, i jednoczesnym zwiększeniem napięcia mięśni kulszowo-piszcze- lowych (stabilizacja tylna kolana).

Asymetria. Jednocześnie z badaniem postawy zwraca się uwagę na symetrie w budowie ciała, dotyczące długości, obwodów, ustawienia i czynności poszczególnych składowych narządu ruchu.

Leave a Reply