postheadericon Gruźlica stawu biodrowego

Sposoby leczenia operacyjnego: 1) wycięcie ogniska do granic zdrowych, wy-pełnienie ubytku przeszczepami kostnymi i usztywnienie kręgosłupa, 2) przednio- -boczne odbarczenie rdzenia (w przypadkach ucisku na rdzeń) i usztywnienie przednie lub tylne.

Gruźlica stawu biodrowego, drugie co do częstości umiejscowienie gruźlicy narządu ruchu zaczyna się od ogniska w błonie maziowej lub w kości panewki bądź w przystawowej części kości udowej. W postaci wysiękowo-martwiczej bez względu na miejsce rozpoczęcia się procesu chorobowego szybko dochodzi do niszczenia chrząstki stawowej, głowy kości udowej, panewki lub obu składowych stawu. Ropień zimny przebija się do pachwiny lub na pośladku. Skutkiem zniszczenia końców stawowych może być zwichnięcie patologiczne, staw rzekomy Menarda (kikut szyjki i głowy w dużej, wędrującej panewce), skrócenie kończyny, przykurcze w patologicznym ustawieniu, najczęściej w zgięciu, przywiedzeniu i rotacji wewnętrznej.

Do kostnego zesztywnienia dochodzi rzadko. Zrost włóknisty w patologicznym ustawieniu powoduje bóle nasilające się w czasie chodzenia.

Pierwsze, bóle mogą dotyczyć stawu kolanowego, dołącza się utykanie, bóle nocne, ustawienie się uda w lekkim odwiedzeniu, zgięciu i rotacji wewnętrznej, spowodowane rozdęciem stawu płynem wysiękowym. W okresie zachodzących zniszczeń końców stawowych dołącza się przykurcz w przywiedzeniu, zgięcie i skręcenie na zewnątrz, spowodowane bólowym przykurczem mięśni, później zmianami bliznowatymi. Nie leczona gruźlica stawu biodrowego może trwać całe życie, dając okresowo zaostrzenia i nasilające się zniekształcenia.

Różnicować trzeba w I okresie z podostrym nieswoistym zapaleniem, jałową martwicą głowy kości udowej u dzieci i ze zmianami zwyrodnieniowymi w III okresie u dorosłych. Za gruźlicą przemawia przyśpieszony OB bez leukocytozy, przewlekły przebieg, powiększenie węzłów chłonnych pachwinowych, dodatnie odczyny tuberkulinowe.

Leczenie zachowawcze w I i II okresie sprowadza się do odciążenia stawu leżeniem. Poprzednio obowiązywało długotrwałe unieruchomienie w opatrunku gipsowym, obecnie unieruchomienie stosuje się w przypadkach złośliwej postaci gruźlicy.

Wskazaniem do leczenia operacyjnego jest w II i III okresie ognisko przystawowe grożące przebiciem do stawu. Zabieg polega na pozastawowym wycięciu ogniska

Leave a Reply