postheadericon Epidemiologia rzęsistkowicy

W epidemiologii rzęsistkowicy ważną rolę przypisuje się bezobjawowym zarażeniom rzęsistkiem pochwowym. Stwierdzono, że u mężczyzn zarażenie bezobja- wowe jest 4-6 razy częstsze niż u kobiet i dotyczy około połowy zarażonych mężczyzn. Prawdopodobnie w tych przypadkach pasożyt wędruje od razu po zarażeniu do gruczołu krokowego. Pierwotniaki okresowo wydalane są z wydzieliną tego gruczołu w spermie i mogą być źródłem zarażenia partnerki seksualnej.

Przekonaliśmy się, że istnieje związek między zarażeniem rzęsistkiem pochwowym i działaniem w organizmie hormonów płciowych. W związku z tym właśnie możliwe jest zarażenie tym pasożytem noworodka, który pozostaje w ciągu kilku tygodni pod działaniem estrogenów matki. Dziewczęta w różnych okresach rozwojowych, lecz zwłaszcza często w okresie pokwitania, gdy organizm wytwarza już własne estrogeny, mogą zarażać się tym pasożytem od kobiet dorosłych z ich środowiska. Rzęsistek pochwowy częściej występuje u dojrzewających dziewcząt z małym, średnim i dużym niż zaczynającym się lub nadmiernym odczynem estro- gennym nabłonka pochwy (Komorowska). Można więc sądzić, że dla przebiegu zarażenia tym pasożytem istotne znaczenie ma stężenie estrogenów w organizmie żywiciela.

Leave a Reply