postheadericon Dokładne poznanie fizjologii synapsy

Dokładne poznanie fizjologii synapsy zarówno w stanie spoczynku, jak i w czasie przewodzenia impulsów nerwowych umożliwiło przede wszystkim zastosowanie do badań mikroelektrod rejestrujących zapisy czynnościowe bezpośrednio z wnętrza komórki. Ta właśnie metoda umożliwiała zarejestrowanie w stanie spoczynku tzw. miniaturowych potencjałów płytki – min. EPP (miniaturę end plate potential), świadczących o istnieniu niewielkiej miejscowej depolaryzacji błony post- synaptycznej. Zmiana potencjału w tym przypadku jest bardzo niewielka, rzędu 0,5 mV w ułamku sekundy.

Jak już było wspomniane, zmiany potencjału płytki dotyczą jedynie pewnych obszarów błony, charakteryzują się szybkim wytłumianiem i oczywiście nie mogą ulegać propagacji. Wystąpienie miniaturowych potencjałów płytki jest zależne od spontanicznego uwalniania pewnej ilości określonych porcji jednostkowych substancji przekaźnikowej, w tym przypadku ACh. Każda porcja uwalnianej substancji zawiera kilka

Tego typu potencjały tysięcy cząsteczek. Po zadziałaniu impulsu nerwowego zwiększa się czę-stotliwość min. EPP, nie wzrasta jednak ich amplituda. Wzrost amplitudy można osiągnąć przez zastosowanie inhibitorów AChE. Natomiast czyn-niki o działaniu kurary (blokujące miejsca receptorowe) wpływają na obniżenie amplitudy. Tak więc można powtórzyć sformułowanie Katza, iż częstotliwość min. EPP zależy od stanu błony presynaptycznej, natomiast amplituda od właściwości błony postsynaptycznej, a więc wystąpienie tego typu potencjału zależy wyłącznie od specyficznego działania ACh.

Jak już ustalono poprzednio, uwalnianie ACh powoduje miejscową depolaryzację błony czytaną jako min. EPP, zbyt małą, aby spowodować zmianę potencjału spoczynkowego błony, a w wyniku tego skurcz komórki mięśniowej.

Tego typu potencjały powstają przez synchroniczne nakładanie się potencjałów miniaturowych (około 100) i nazwane zostały potencjałami płytki końcowej (end plate potential EPP).

Leave a Reply