postheadericon DNA próbki badanej

Dla zwiększenia swoistości i czułości metody wprowadzono innowację polegającą na stosowaniu dwóch par różnych primerów (nested PCR). Użycie pierwszej pary prowadzi do powielenia łatwo dostępnych segmentów DNA lub RNA, których fragmenty bywają niekiedy jednakowe dla różnych gatunków pasożytów, natomiast kontynuowanie reakcji przy zastosowaniu drugiej pary primerów zawęża amplifika- cję do fragmentów swoistych już tylko dla jednego gatunku.

Do identyfikacji gatunku pasożyta trudnego do odróżnienia od gatunków po-krewnych na podstawie cech morfologicznych, np. gatunku wyizolowanych larw włośnia, wykorzystuje się obecnie metodę RAPD (random amplified polymorphic DNA). W metodzie RAPD używa się do amplifikacji arbitralnie dobranych primerów, zawierających zazwyczaj poniżej 20 nukleotydów w łańcuchu, które bez trudu „odszukują” komplementarne sekwencje w badanym DNA, przytwierdzając się w wielu miejscach nici kwasu, oddzielonych fragmentami o różnej długości, w zależności od gatunku pasożyta. W etapie wydłużania łańcuchów DNA powstają fragmenty nici o różnej długości, które podczas rozdziału elektroforetycznego zamplifikowanego materiału wędrują z różną prędkością, dając w efekcie wzór prążków charakterystyczny tylko dla jednego gatunku pasożyta.

Metody amplifikacji DNA nie zostały jak dotąd wystandaryzowane, w związku z czym stosuje się je jedynie w ośrodkach dysponujących odpowiednim zapleczem naukowym i technicznym.

Wydaje się mało prawdopodobne, aby metody powielania kwasów nukleinowych stały się w przyszłości rutynowymi testami diagnostycznymi, są bowiem i drogie, i skomplikowane technicznie, będą jednak powszechniej wykorzystywane w tak trudnych sytuacjach, jak np. rozpoznawanie toksoplazmozy u pacjentów z AIDS, wykrywanie inwazji mieszanych Plasmodiumfalciparum i P. vivax lub dla odróżniania inwazji Entamoeba histolytica od E. dispar.

Leave a Reply