postheadericon Co robić W przypadku upośledzonego ukrwienia skóry?

Długotrwałe unieruchomienie pociąga za sobą zmiany miejscowe, jak i zmiany patologiczne ogólne. Należą tu zaniki mięśniowe, zmiany włókniste torebki i więza- deł stawowych (ograuiczenie ruchów kończyn), odwapnienie kości i inne. Po ustąpieniu obrzęku i nadmiernego przekrwienia pourazowego ma miejsce zastój krwi i chłonki w mięśniach i tkance podskórnej, gdyż brak jest pobudzającego krążenie działania skurczu mięśni i ruchu. Zastój żylny przedłuża proces prawidłowego gojenia się złamania, ponadto przy stosowaniu rozległych opatrunków gipsowych mimo rehabilitacji dojść może do tragicznej w skutkach zakrzepicy.

W przypadku upośledzonego ukrwienia skóry, niedokrwistości, niedoboru białka (błędy dietetyczne), jak to ma miejsce u ludzi starszych, powstaje groźne niebezpieczeństwo odleżyn, zwłaszcza gdy ból w uszkodzonych częściach ciała jest silniejszy niż w miejscu ucisku na skórę.

Przykuci do łóżka chorzy, szczególnie starsi, mają szczególną skłonność do odoskrzelowego zapalenia płuc, głównie z powodu trudności odkasływania wydzieliny.

Najlepszym środkiem zapobiegawczym jest zapobieganie bezruchowi chorego – mobilizowanie go, zachęcanie do wykonywania ruchów w łóżku, ćwiczeń, głębokiego oddychania i odkasływania.

Jest ono jednym ze sposobów lub etapów kompleksowego leczenia wad, znie-kształceń, porażeń itp. Przeprowadza się je, jeśli leczenie zachowawcze jest nie-skuteczne, jeżeli daje ono gorsze wyniki, jeżeli wymaga tego stan miejscowy lub ogólny, jeżeli jest ono koniecznym etapem czy ogniwem w programie działania leczniczego.

Leave a Reply