postheadericon CHOROBY UKŁADOWE

Zniekształcenia i dysfunkcje narządu ruchu rozwijające się w przebiegu lub w następstwie uogólnionych i wielomiejscowych zaburzeń metabolizmu tkankowego charakteryzują się swoistą patologią i patogenezą. Wadliwa struktura, rozwój lub wadliwy skład zasadniczych elementów tkankowych (kości, tkanki łącznej) sprawiają, że są one mniej wartościowe, łatwiej ulegają zniekształceniom i trudniej poddają się leczeniu, jeśli nie udaje się lub nie jest możliwe usunięcie przyczyny procesów chorobowych. Dokładne rozpoznanie podłoża, które doprowadziło do zniekształcenia, może pozwolić na właściwe podejście i leczenie (ostrożne lub zdecydowane), uwzględniające właściwości tkanek. Nierozpoznanie, przeoczenie lub zlekceważenie układowego tła niektórych zniekształceń może być przyczyną trudności i niepowodzenia w leczeniu tej grupy chorób.

W zależności od tła, na którym rozwijają się choroby układowe, można je podzielić na: 1) choroby rozwijające się na tle wrodzonym, uwarunkowanym genetycznie, 2) deficytowe zaburzenia metabolizmu tkankowego (np. brak dowozu witamin), 3) zaburzenia metabolizmu na tle hormonalno-enzymatycznym i 4) zaburzenia na tle spaczenia gospodarki energetycznej (choroby spichrzające).

Mają one najczęściej tło dziedziczne, uwarunkowane genetycznie lub skojarzone z dodatkowym wpływem czynników zewnętrznych. Mogą się ujawniać już przy urodzeniu lub w wieku późniejszym, właściwym dla jednostki czy grupy chorobowej. Można je podzielić według genetycznych czynników powodujących zniekształcenia.

Zestawienie zespołów chorobowych ich objawów i przyczyn według genetycznych czynników wywołujących anomalie rozwojowe przedstawia tab. 4.

Ze względów praktycznych oprócz ujęcia genetycznego zestawiono zniekształcenia według układów objętych procesem chorobowym i według rodzaju zaburzeń prowadzących do zniekształceń (tab. 5).

Obie tabele ułatwią rozpoznanie wrodzonych wad rozwojowych umożliwiając porównanie i przeciwstawienie ich objawów klinicznych.

Leave a Reply