postheadericon Chalón

Z szeregu komórek, tkanek i narządów (erytrocyty, granulocyty, nabłonki, nerka, wątroba) wyizolowano substancję wpływającą hamująco na występowanie mitoz. Substancję tę nazwano chalonem. Zranienie tkanki nabłonkowej hamuje wytwarzanie chalonu bądź doprowadza do jego unieczynnienia. W efekcie doprowadza to do zwiększenia liczby mitoz w okolicy zranienia. Wyizolowany z erytrocytów i granulocytów chalón obniża liczbę mitoz w komórkach szeregu erytro- i granulocytopoetycz- nego szpiku.

Warunkiem działania chalonu jest obecność adrenaliny. Chalón łączy się z adrenaliną tworząc kompleks działający hamująco na mitozy. Współudział adrenaliny w procesie hamowania mitoz wyjaśnia mechanizm występowania tzw. cyklu dobowego mitoz. Mianowicie w znacznej liczbie tkanek organizmu ssaków, w tym także u człowieka, występuje zwiększenie liczby mitoz w czasie snu. W ciągu dnia liczba mitoz jest niższa. Można to wyjaśnić zmniejszonym wydzielaniem do krwi adrenaliny w ciągu nocy (mniejsza ilość stresów). Zmniejszenie zaś stężenia adrenaliny we krwi krążącej doprowadza do dysocjacji kompleksu cha- lon-adrenalina, unieczynnienia chalonu i w konsekwencji do podwyż-szenia liczby mitoz lub ich pojawienia się.

Chalón działa przypuszczalnie na genom komórki. Jego obecność w postaci kompleksu z adrenaliną wywołuje represję „operonu mitozy”, doprowadzając w konsekwencji do ujawnienia w komórce szeregu reakcji chemicznych charakteryzujących jej funkcje. W komórkach należących do populacji statycznych „operon mitozy” jest stale zablokowany przez chalón.

Leave a Reply