postheadericon Badacze ci wykazali

Aby odpowiedzieć na to ostatnie pytanie teoria Burneta zakłada istnienie dwufazowości w dojrzewaniu immunologicznym powstałych mu-tantów. W pierwszym okresie – w fazie wrażliwości, zetknięcie się określonego mutanta ze swoistym antygenem powoduje eliminację mu-tanta, w drugim okresie natomiast – w fazie reaktywności, kontakt taki prowadzi do odpowiedzi immunologicznej. Tak więc powstałe w życiu zarodkowym komórki zdolne do autoagresji byłyby eliminowane w fazie wrażliwości i nie tworzyłyby klonów,, klony byłyby tworzone tylko przez mutanty nie mające w tej fazie możliwości kontaktu ze swoistym antyge-nem. To ostatnie założenie teorii selekcji klonów komórkowych stoi jednak w sprzeczności z wynikami prac Cohena, Wekerle’go i Feldmana, którzy wykazali, że w organizmie dorosłych ssaków obecne są limfocyty zdolne do rozpoznania własnych antygenów transplantacyjnych gospodarza i do odpowiedzi immunologicznej skierowanej przeciw tym antygenom. W surowicy obecne są jednak pewne czynniki blokujące, które uniemożliwiają pierwszy etap tej reakcji immunologicznej. Nie można wykluczyć, że czynnikami tymi są obecne w niewielkim stężeniu w su-rowicy rozpuszczalne antygeny transplantacyjne.

Badacze ci wykazali, że jeśli limfocyty inkubuje się z własnymi ko-mórkami gospodarza, czyli komórkami autogenicznymi, in vitro bez do-datku surowicy, to do odpowiedzi immunologicznej dochodzi i nawet po przeniesieniu in vivo rozwija się ona dalej. Jeżeli obserwacje te zostaną ostatecznie potwierdzone, to mechanizm autotolerancji, czyli braku odpo-wiedzi immunologicznej w stosunku do własnych antygenów transplan-tacyjnych, zostanie sprowadzony do znanego zjawiska tolerancji immu-nologicznej wywołanej niskimi dawkami antygenu (patrz niżej).

Leave a Reply