postheadericon Asymetria fizjologiczna

Z asymetrii fizjologicznych należy wymienić asymetrie twarzy oraz asymetrie w obrębie tułowia i kończyn górnych – jako następstwo większego rozwoju i roboczego przerostu mięśni strony prawej u praworęcznych. Oprócz większej masy mięśniowej oraz powiększenia obwodów ramienia i obręczy barkowej można spotkać niższe ustawienie barku (większy ciężar prawej kończyny i częstsze noszenie przedmiotów w „mocniejszej” ręce) . W obrębie kończyn dolnych można stwierdzić niewielkiego stopnia zwiększenie obwodów i dłuższą stopę po stronie prawej. Asymetrie fizjologiczne mogą być nasilone w zawodach wymagających cięższej jednostronnej pracy fizycznej.

Asymetrie patologiczne uwidaczniają się wyraźniej niż fizjologiczne. Mogą one być zarówno wrodzone, jak i nabyte (pourazowe, pozapalne, porażenne).

Rzucające się w oczy i łatwo wytłumaczalne asymetrie powstają u chorych z jednostronnymi sprawami chorobowymi – porażeniami wiotkimi i spastyczny- mi, z jednostronnym zaburzeniem rozwojowym (hipoplazja, wady wrodzone i rozwojowe), z jednostronnym upośledzeniem funkcji (urazy, złamania, unieruchomienie, oszczędzanie bolesnych stawów, odruchowy przykurcz, odruchowe wyłączenie lub ograniczenie funkcji mięśni).

Asymetrie niewielkiego stopnia występują w poronnych postaciach chorób lub w początkach rozwijających się chorób.

Stan ten badamy oglądając chorego w czasie chodu – od przodu, boków i tyłu. W przypadku odchyleń od prawidłowego sposobu poruszania się szukamy ich przyczyny.

Chód może być poprawny (fizjologiczny), nieprawidłowy i patologiczny. Prawidłowy chód składa się z szeregu rytmicznie po sobie następujących faz: a) faza podporu (obciążenia), b) odbicia, c) przenoszenia (wykroku), d) faza oparcia pięty

– zbiega się z fazą odbicia drugiej stopy. Trwanie poszczególnych faz: a = 40%, b = 10%, c = 40%, d = 10%.

Leave a Reply