postheadericon Antygeny transplantacyjne

Antygeny transplantacyjne są antygenami związanymi z komórkami ją- drzastymi indukującymi po przeszczepieniu komórek lub tkanek immu-nologiczną odpowiedź biorcy prowadzącą do odrzucenia przeszczepu. Antygeny transplantacyjne nazywa się również antygenami zgodności tkankowej. Najlepiej zostały one poznane u myszy. Okazało się, że u tego gatunku stwierdza się kilkanaście różnych systemów antygenów trans-plantacyjnych, oznaczonych symbolami: H-l, H-2, H-3 itd.

Za istnienie każdego systemu odpowiedzialne jest odpowiednie miejsce w chromosomie (locus), zajmowane przez gen występujący w różnych odmianach, zwanych allelami. Geny te dla różnych systemów mogą leżeć w różnych autosomach, lecz istnieją również antygeny trans- plantacyjne, których geny związane są z chromosomami płciowymi. Wszystkie te geny kodują informację dotyczącą syntezy odpowiednich antygenów transplantacyjnych. Najsilniejszą odpowiedź immunologiczną wywołują antygeny należące do systemu H-2, czyli uwarunkowane przez allele genu leżącego w miejscu H-2. Dlatego też system H-2 nazywa się u myszy głównym systemem zgodności tkankowej, a antygeny należące do tego systemu – silnymi antygenami zgodności tkankowej. Okazało się, że również u innych ssaków jeden z systemów zgodności tkankowej dominuje nad innymi i można go nazwać głównym, na przykład: system HL-A u ludzi, DL-A u psów, H-l u królików. Badania systemu H-2 u myszy ujawniły, że system ten nie obejmuje jednego genu, lecz co najmniej 4 niezależne geny: H-2D i H-2K odpowiedzialne za syntezę antygenów komórkowych, oddzielone przez geny: Ss-Slp (odpowiedzialne za zmienność białek surowicy) i gen Ir-1 odpowiedzialny za różnice w odpowiedzi immunologicznej.

Leave a Reply